Catalonië

CATALANEN EISEN ZELFBESTUUR

Onlangs betoogden duizenden Catalanen in Brussel. Nu de globalisatie om zich heen grijpt, kent Catalonië een moeilijke en verwarrende periode in haar geschiedenis. De driehonderd jaar lange onderdrukking van de Catalaanse natie door de Spaanse staat is de belangrijkste rem op haar ontwikkeling.  Deze situatie brengt de Catalaanse overlevingskansen in gevaar als natie binnen een Europa dat uitsluitend staten erkent.

“De tijd is aangebroken”, vinden de Catalanen. Ze zitten op een dood spoor sinds de recentste institutionele hervormingen werden gekortwiekt, hervormingen die nu in de handen liggen van het Spaans Grondwettelijk Hof, dat nog een stapje verder wil gaan in het kortwieken ervan. Dit moet zowel de politieke klasse als de burgers die vooruit willen en een betere toekomst wensen voor Catalonië aan het denken zetten.

Tijdens de voorbije jaren hebben politici, of ze nu Catalaans, Spaans of Europees zijn, getoond dat er geen ander alternatief bestaat voor de Catalanen. Dit voor zover ze dezelfde rechten en plichten willen als de burgers van de andere Europese volkeren met een eigen staat.

De Catalanen zien steeds meer het belang in van zelfbestuur. Ze zijn duidelijk de aanvallen op de democratische verzuchtingen van Catalonië door de Spaanse staat beu. Arbeiders, bedienden, zelfstandigen, vakbondsmensen en sociale werkers hebben begrepen dat het verdedigen van de werkgelegenheid en de welvaart hand in hand gaat met meer zelfbestuur en de daaruit vloeiende mogelijkheid om zelf te kunnen beslissen en een eigen beleid vorm te kunnen geven.

De Catalanen zijn het beu  om niet te worden gehoord in het huidige Spaanse kader en willen naar Europa gaan om daar hun stem te laten horen. “Samen werken aan de onafhankelijkheid van Catalonië” is hun boodschap.

 

  

 

 

op 28/11/2010  vonden in Catalonië deelstaatverkiezingen plaats. De stembusslag werd overtuigend gewonnen door de centrumrechtse en nationalistische coalitie CIU, die 62 zetels behaalde (38,5 procent!) en daarmee slechts 6 zetels is verwijderd van een absolute meerderheid in het Catalaanse parlement. Kopman Artur Mas wordt de nieuwe president van Catalonië. CIU is voorstander van de Catalaanse onafhankelijkheid, net zoals de linkse partij ERC (7 procent) en de ecologische partij ICV (7,4 procent) overigens.

Een opvallende nieuwkomer in het parlement is de eveneens separatistische ‘Solidaridat Catalana por la Independència’, de partij die werd opgericht door Joan Laporta, voormalig voorzitter van voetbalclub Barcelona. Met iets meer dan 3 procent behaalt de partij 4 parlementszetels. Het rechtse ‘Plataforma per Catalunya’ (PXC) haalt net te weinig om afgevaardigden naar het parlement te kunnen sturen.

De centrumrechtse en centralistische Partido Popular scoort 12 procent. Grote verliezer van de Catalaanse verkiezingen is de zogenaamde ‘Tripartito de la izquierda’: het samenwerkingsverband waardoor de linkse partijen sinds 2003 de meerderheid uitmaakten. Vooral de socialistische partij PSOE kreeg klappen: ze verloor 9 zetels en komt uit op een totaal van 28. Waarnemers zien de resultaten, die gelden als een voorafname op de gemeenteraadsverkiezingen in mei 2011, als een afstraffing van het Spaanse regerings- en besparingsbeleid van de socialistische premier Zapatero.

 

(

   

Baskenland          Noord-Ierland         Schotland       Tirol      Zuid-Afrika