Processen

Kelders vol. Meters dik. De dossiers en PV's die werden opgesteld tegen de V.M.O. militanten. Gewone werkmensen, studenten, die opkwamen voor de rechten van hun volk. Tegen de verknechting door de belgische staat. Wij geven u een relaas van de meest spraakmakende processen.

Het eerste V.M.O. proces

De eerste Vlaamsnationale formatie die aan de verkiezingen deelnam, na de tweede wereldoorlog, was de Vlaamse Concentratie, in 1949 (zie ook rubriek geschiedenis), o.l.v. Alex Donderwolcke. Op staatkundig vlak moest men zo kort na de oorlog, inderdaad nog voorzichtig zijn. Men kwam vooral op voor een tempering van de op dat ogenblik nog in alle hevigheid woedende repressie. Bij die 2de naoorlogse verkiezingen op 26 juni 1949, behaalde de partij meer dan 100.000 stemmen, of zowat 2% van het elctoraat. Een aanzienlijk resultaat aangezien tienduizenden Vlaamsgezinden op dat ogenblik nog van hun stemrecht beroofd waren. Het verkiezingsresultaat leidde tot grote ontgoocheling. Men had gehoopt dat het enorme electoraat van het V.N.V. massaal zou overstappen naar de Vlaamse Concentratie, wat een misrekening bleek te zijn. Die ontgoocheling was er niet bij de V.M.O. van Bob Maes. Vele mensen hadden op de verkiezingsdag nog nooit gehoord van de Vlaamse Concentratie, en velen waren zo bang dat ze niets meer van de Vlaamse Beweging wilden weten. De V.M.O. maakte zich dan ok geen illusies.

De verkiezingen van 1950 stonden volledig in het teken van de Koningskwestie. De Vlaamse Concentratie probeerde met de C.V.P. een akkoord te sluiten, doch dit werd afgewezen. De C.V.P. behaalde toen een absolute meerderheid in Vlaanderen, en toch koos ze voor het behoud van een Vlaamsvijandige monarchie. Wie dit alvast niet begreep waren de nationalisten. Toen Koning Boudewijn in 1951 een "blijde" intrede zou doen in Antwerpen trok een plakploeg met o.a. Karel Dillen, Wim Maes en Bob Maes erop uit om anti-belgische slogans aan te brengen. 

werk van de VMO schilderploegen

Bob Maes vertelt :"We reden in een kleine kolonne : ik met een personenwagen vooraan, daarachter een camionette en vervolgens nog een wagen. In de camionette zaten een zevental militanten, met de schildersborstels in aanslag. Zodra er gestopt werd moesten zij eruit springen en beginnen schilderen, zo vlug mogelijk. We waren echter op het vorige kruispunt te lang bezig geweest en we werden tegengehouden door de politie. Ik moest stoppen, men bekeek onze wagen aandachtig en ik mocht doorrijden. Maar ook de camionette moest stoppen, en de plakkers sprongen er meteen uit, het schildersmateriaal in aanslag...Ze werden natuurlijk allemaal aangehouden."

Deze zaak zou het eerste V.M.O. proces worden : een tiental militanten werd veroordeeld en liep boetes op. De afspraak dat wie het financieel aankon, de boete zelf betaalde; voor de anderen werd geld ingezameld in de Vlaamse café's. Bob Maes klom dan op een stoel en riep de aanwezigen op een bijdrage te geven, en dat verliep redelijk vlot.

(weldra meer in deze rubriek)

         Voorwoord      Geschiedenis      Taalstrijd      Kamiel Van Damme     Bob Maes      

  Wim Maes                Bert Eriksson